Como vemos o galego

Así ven os mozos a suposta imposición do galego nas aulas

Os alumnos 1º de Bacharelato Tecnolóxico do IES Pedro Floriani publican esta montaxe sobre a suposta discriminación do castelán en Galicia. Vídeo no interior:

Viaxe á Praia dos afogados

Ola moz@s! Grazas de novo por convidarme a esta viaxe por Nigrán, máis ca interesante e recomendable despois de ler o libro de Domingo Villar. Ademais de poder gozar da vosa compaña, puiden estar de novo ca alumnado co que fomos a Tenerife e hai xente moi boíña.

Aí deixo o video de recordo. Levareivos o resto das fotos. Só poderán ver o video os meus contactos. Por aquilo da privacidade, nótase que onte fun a Santiago ás Xornadas sobre Os procesos de dixitalización na transmisión cultural, jjjjjjjjjjj Menudo rollo!!!

Untitled from lolicid on Vimeo.

Contra a violencia de xénero

Outro ano máis achegámonos ao 25 de novembro e todos sabedes que é o Día Mundial Contra a Violencia de Xénero. Este ano o número de vítimas é maior ca o ano pasado e aínda falta mes e medio para que remate. Debemos analizar que pasa coa nosa sociedade. Por que un home na última etapa da súa vida, con oitenta e pico anos, decide matar a súa muller? Toleamos ou que?

Para que reflexionemos sobre o tema deixo este fragmento de As de Bolboretas de Rosa Aneiros.

Fiño e Lucía (páxs. 187-189)

-Fiño...

-Chssssssss.

-Fiño...

-Chssss, cala, Lucía.

-Por que estamos calados?

-Porque estamos xogando.

-Por iso estamos debaixo da cama?

-Si, cala. Estamos xogando ás agachadas.

-Pero se estamos os dous debaixo da cama, quen nos busca?

-Ummmm... Mamá.

-Fiño.

-Que.

-E que mamá leva un anaco berrando e chorando na cociña.

-E que?

-Que non nos está buscando.

-Lucía, cala.

-Fiño, non me apertes, vasme mancar.

-Cala.

-...

-Xa está, xa podes falar.

-Es parvo, fixéchesme dano.

-Era para que calaras cando entraron os zapatos.

-Pero non eran os de mamá!

-Por iso.

-Eran os zapatos de papá!

-Por iso mesmo.

-Pero el non está xogando ás agachadas!

-Xa o sei, Lucía, pero cando el entra hai que calar.

-Fiño.

-Que.

-E cando podemos saír de debaixo da cama?

-Cando se escoite o ruído da porta e veña mamá buscarnos.

-Pero se mamá sabe onde estamos, non vale.!

-Si qeu vale.

-Non, non vale porque ela non quere xogar ás agachadas!

-Ah, si, e ti como o sabes?

-Porque ela quere xogar aos pallasos!

-Estate quietiña, Lucía, por favor.

-Eu non quero estar máis debaixo da cama. Este xogo non me gusta.

-Vale, xa te oín, pero agora estate quieta. Cando se escoite o ruído da porta saímos.

-Estou enfadada. Non me gusta.

-Veña, mañá xogamos a outra cousa.

-Si, Fiño. E a que? E a que?

-A ser invisible.

-E como se xoga a iso?

-Xa o verás.

-E mamá vai xogar tamén?

-Tamén.

-E papá?

-Papá terá que encontrarnos, pero como seremos invisibles seralle difícil. O importante é que non nos descubra, vale?

-Vaaaaale, podemos saír de debaixo da cama xa?

-...

-Fiño.

-Que.

-Fixen pis.

O SAMAÍN

O Samaín, unha festa de orixe celta na que se rende culto aos mortos ou ás súas almas, convídanos a vivir unha noite de terror e medo. Se sodes amantes deste tipo de historias animádevos a crear un corto con esta temática. Para inspirarvos déixovos o video baseado no relato de Ferrín titulado O Suso.

Máis vídeos:

Os defuntos falaban Castelao

Sobre a morte do Bieito

Recursos Samaín:

http://www.xente.mundo-r.com/norberto/recursos/samain_e.htm

http://es.wikipedia.org/wiki/Samhain

Linguas cruzadas

A unidade didáctica do documental de Linguas cruzadas está en PDF pola rede e déixoa nesta xanela para que todos poidades levala á aula e traballar directamente con ela sen andar a facer copias. O curso pasado os resultados foron moi bos e anímovos a todos a que traballedes con este material nas aulas.

O incerto señor Don Hamlet

Aquí deixo un fragmentiño da estrea No Auditorio Municipal de Ourense da nova peza Sarabela Teatro.

Fai pouco tiven a oportunidade de ver en Coruña, no Rosalía, A esmorga. Aínda que aquela representación me gustou máis, polo lugar, a compañía e o apego que unha lle colle a este libro cos anos, o Hamlet de Cunqueiro tamén estivo ben. Moi lenta ao comezo cando fala o coro e máis interesante logo, cando comezan as dúbidas existenciais do protagonista e os enredos que trama a súa loucura, quizais xermolo do abafo que na escena crea a falta de vento?.

ACTIVIDADES CURSO 2009-2010

Sei que vai con demora, Mar, e tanta!!!! Pero no verán xa sabes que andei de acó para aló coma unha bolboreta, pero sen asentar para facer nada con xeito.

Esta fin de semana rebulín entre os arquivos e a morea de carpetas que hai con fotos no ordenador e atopei onde tiña as do Instituto, menos mal!!! Foi moi emotivo velas todas de novo, sobre todo porque nunha presada delas aparece Andrea, sempre sorrindo, por certo!!!

Sei que faltan actividades: teatro a Ferrol ou ao Rosalía, roteiro da Praia dos afogados, as rutas de sendeirismo, e un milleiro máis de actividades que fomos facendo ao longo dun curso tan produtivo a nivel laboral e persoal. Daquela cando vexas o video, ademais de atopar os erros que xa vin por aí, decataraste de que si foi moito o traballo e moi bo. Po iso espero que estas imaxes sirvan de alento para seguirdes coa mesma liña de traballo. Non dubides un intre de que estivo xenial o que se fixo, e iso que non tiñamos tempo, senón aínda se farían máis cousas que sabemos que quedaron pendentes. Por exemplo, o do teatro na rede: animádevos este curso co Achado do castro, vale.

Bicos á todos máis que grandes.

GALEGO MÁIS DEPORTE

O testemuño deste campión ferrolán é moi valioso porque nos deixa ver que unha persoa pode falar en galego aínda que non sexa a súa lingua materna. Asegura que o apego coa avoa e a aprendizaxe na escola ("tiña moitas materias en galego") foron as ferramentas que fixeron que aprendese a falar a nosa lingua.

Ademais, Javier insiste na idea da lingua como sinal de identidade. Di que fala galego porque sabe que é o algo que o fai sentir que está na casa. Mais cando anda por fóra recoñece que a xente se interesa pola súa lingua e que teñen curiosidade mesmo por aprender algunha palabra. Daquela????????? Isto é o de sempre!!!!!!!!!!!!!!!! A xente que menos apreza o galego é aquela que non entende o que significa a nosa lingua de verdade?

Vós diredes!!!!

Andrea de la Fuente

Arriba ao lado de Nereida e detrás de Celia.

Abaixo entre Diego e Loli.

Hoxe foi un día longo e triste para o IES David Buján, cando menos foino para aqueles que tivemos a oportunidade de compartir o curso 2009-2010 con Andrea.

Xa sei que moitos estaredes pensando que por que pasan estas cousas e por que lles pasan á xente que nós queremos. Non hai un razoamento lóxico, as cousas pasan sen máis porque están de ser e non gañamos nada intentando entendelas. A única forma de superar feitos coma estes é aceptar o que ocorreu canto antes e loitar, cada vez máis, polas persoas que queremos e por ser felices con cada pequeno detalle.

Quería despedirme de Andrea con estas dúas fotos nas cal loce cun sorriso enorme, que delata a enerxía coa que estaba sempre bulindo de acó para aló, e acompañada de todos os compañeiros e copañeiras do curso pasado. Sei que tiña moi mal xenio, como dicía algún compañeiro, pero co decorrer dos días soubo canalizar esa enerxía para sacar adiante un moi bo traballo.

Un bico moi grande.

XOGOS

Pilar, prometera mandarche os xogos que tiña do curso de monitora que nos permitían xogar coa lingua. Están cara as últimas páxinas do documento.

Esepro que algún valla para estes días de inicio de curso.

Bicos.

XOGOS CURSO MONITORES/AS

Publish at Calaméo or browse others.