10.11.14

PETOS DE ÁNIMAS

Os petos de ánimas atópanse en camiños e encrucilladas de toda Galicia e son unha das manifestacións materiais do culto aos mortos, da devoción polas ánimas. 

 Xa dixemos que nestas datas do Samaín en que os espíritos andan un chisco atarefados a correr dun lado para outro non está de máis pararmos nun dos múltiples petos de ánimas que tedes nas encrucilladas galegas a botar unha oración ou esmola pola salvación das almas en pena.

Aquí deixo o Peto de Armea.




5.11.14

SERES MÁXICOS DA FAUNA GALEGA

O alumnado de segundo da ESO anda a cavilar cal vai ser o seu aniñal caseño para as exposicións. Agardo que sexan tan sorprendentes coma os de Ramón Lamote. 



Para que teñan outro exemplo déixolles o texto de Cunqueiro, da Escola de menciñeiros, onde nos conta quen é o Gatipedro. Recordade que podedes atopalo se dades unha volta pola coruñesa praza do Humor.

GATIPEDRO

O gatipedro é un gato branco que ten na cachola un corno mouro; o gatipedro ven pólas noites ás casas, e párase nas habitaciós nas que hai nenos durmindo. Entón o gatipedro ponse a verquer auga pólo seu corniño, i o neno, en sonos, escoitando o pingar da fontiña aquela, soña que mexa, e de verdade mexa na cama.

Pra espantar o gatipedro abonda con botar unhas areas de sal á porta do cuarto i ó pé da fiestra. O gatipedro anda apoiándose, ademáis de nas catro patas, na língua, e probando coista o sabor do sal, o gatipardo dá a volta e prosegue a súa nouturnia viaxe, deixando ós nenos da casa en paz.


15.10.14

ECOLOXISMO LINGÜÍSTICO, POR FAVOR!!!

Noiticia do xornal Sermos Galiza


A poboación monolingüe en galego, menos do 50% por primeira vez na historia


Os dados proporcionados polo IGE apuntan un retroceso de 13 puntos na última década, porén, a Xunta valora positivamente a situación lingüística en Galiza.

 D.A.

O número de persoas que se declaran monolingües en galego sitúase, por vez primeira na historia, por baixo do 50% da poboación. Esta é a cifra que deita a enquisa elaborada polo Instituto galego de estatística (IGE) a partir dun estudo sobre as condicións de vida das familias galegas. 
No concreto, o IGE cifra no 43,8% a porcentaxe de galegofalantes, maiores de 5 anos, no 2011. Unha cifra que contrasta co 56,84% que se declaraba monolingüe en galego dez anos antes. Segundo o estudo publicado, Galiza perdeu na última década 311.294 falantes na lingua de seu
En 2001 o 56,84% da poboación, en 2011 só o 43,8% é monolongüe en galego. Isto é, 311.294 persoas menos
Os dados deveñen dun proceso de substitución lingüística favorábel ao español pois a redución no número de monolingües en galego resulta dun notábel incremento das persoas que din empregar maioritariamente a lingua de Castela. Ora ben, o IGE sinala unha lixeira redución no número de persoas que declaran usar unicamente o castelán e "nunca" recorren ao galego. Fronte ás 332.791 que facían tal afirmación en 2001, en 2011 son 287.837 as que se definen monolingües en español. Isto é, aproximadamente dous puntos de diferenza
Por comarcas, as zonas rurais de Lugo e Ourense continúan a situarse como os espazos onde a lingua propia goza de mellor saúde. Así, nas comarcas da Fonsagrada, A Terra Chá e Meira a porcentaxe de monolingües en galego sitúase por riba do 80%. O mesmo acontece nas ourensás Viana e a Limia. Pola contra, o eixo atlántico continúa a ser a faixa de territorio máis desgaleguizada --a excepción dalgunhas comarcas como A Costa da Morte. 
Por cidades, tamén Lugo e Ourense son os lugares con maior número de galegofalantes. En troca, Pontevedra, Vigo, A Coruña e Ferrol amósanse como os espazos onde o castelán conta con máis presenza. 


Entrevista a Miguel moreira, autor do ensaio Contra a morte das linguas.

REPASAMOS ACENTUACIÓN


Despois de ler as probas de lectura non ben mal un repasiño das regras de  ACENTUACIÓN.

ACTIVIDADES DO PROXECTO ARTELLO
ACTIVIDADES ogalego.eu


14.10.14

O CAUREL

A pregunta da día foi... "Onde queda o Caurel?" 

Claro, a profe de Galego pregunta cada cousa... A ver se fixemos as tarefas e xa o tedes localizado nun mapiña coma este:


E logo preguntei cal era unha das árbores máis habituais nestes montes?



Aí vai unha presa de imaxes deste lugar irrepetible da nosa Galiza.